Erhan
@ilovereadingformyangel
30 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Serinin en güçlü kitabı değil ama yine de iyi bir final olmuş.
Büyük Kurt ve Küçük Kurt güneşli tepelerinde çok güzel bir portakal görürler. Portakal o kadar alımlı, öylesine yuvarlak ve acayip bir turuncu ki ikisi de ona ilk ulaşan olmak istiyor. Portakalı önce kapan büyük Büyük Kurt oluyor; fakat Küçük Kurt’un çok üzüldüğünü görünce ona hızla fırlatıyor. Güzelim portakal küçük kurdun kulaklarını sıyırıp tepeden aşağı yuvarlanıyor ve beton ormanın içinde kayboluyor. Küçük Kurt portakalı bulmak için hemen peşinden gidiyor ancak uzun süre geri dönmeyince Büyük Kurt çok endişelenip onu aramaya çıkıyor.
Beton ormanın içinde Küçük Kurt’u ararken Büyük Kurt için portakal artık önemini kaybediyor. Asıl değerli olanın portakal değil, arkadaşı Küçük Kurt olduğunu anlıyor. Nihayet küçük kurdu yeniden bulduğunda o tupturuncu güzelim portakalı göstererek “işte, sana getirdim” diyerek uzatıyor. Başka bir demesine gerek kalmıyor. Arkadaşı için o kadarı bile yeterli oluyor. Küçük bir meyve yüzünden başlayan rekabetin, sevgi ve dostluğun değerini anlamaya dönüşmesini hem büyüklere hem de küçüklere anlatan güzel bir final olmuş seri için.
Reklam
Seri güzel devam ediyor.
Serinin ikinci kitabı ‘düşmek bilmeyen yaprak’ bir bahar zamanı başlıyor. Küçük Kurt ağacın en tepesinde bir küçük yaprak fark ediyor. Yaprağın rengi o kadar tatlı o kadar körpe geliyor ki küçük kurt onu yemek için can atıyor ama Büyük Kurt ‘biraz bekle nasıl olsa kendi kendine düşecek’ diyerek onu teskin ediyor. Yaz geliyor ama yaprak yine düşmüyor ve yaprak o kadar parlaklaşıyor ki Küçük Kurt onu ele geçirebilse bir ayna gibi kullanmayı hayal ediyor ama Büyük Kurt onu yine aynı şekilde teskin ediyor. Sonbahar geldiğinde yaprak öyle güzel bir kahverengiye dönüşüyor ki Küçük Kurt onu yanağına sürmeyi düşlüyor. Kış geldiğinde yaprak hala yerinde durup düşmeyip kömür gibi siyahlaşınca Büyük Kurt yaprağı ağaçtan almaya karar veriyor. Ağaca tırmanması biraz meşakkatli olunca Küçük Kurt dostu için endişelenip ‘bu kadar küçük bir yaprak için bunlara değer miydi?’ kendini sorgulamaya başlıyor. Büyük Kurt nihayet yaprağa ulaşıp dokunduğunda yaprak un ufak oluyor. Batan güneşin altında parlayan kırmızı ve altın sarısı parçacıkları Küçük Kurt’a doğru süzülürken Küçük Kurt diliyle yakaladığı yaprağın ne kadar körpe olduğunu anlıyor. Parçalar gözünün önünden geçerken yaprağın ne kadar parlak olduğunu seziyor ve bir parçası yanağına değdiğinde yaprağın ne kadar yumuşak olduğunun ayırdına varıyor. Mevsimle boyu sabredip beklerken düşlediği her şey gerçek oluyor. Serinin ikinci kitabı da hem büyükler hem de küçükler için. Kızım artık ‘körpe’ kelimesi ne demek biliyor ama kitap hakkında konuştuğumuzda bana ‘baba senin hep dediğin gibi işte, güzel şeyler yeterince sabredersen oluyor’ dedi. Ayrıca, bazen sevgi, istediğimiz şeyi hemen elde etmekten çok; birini mutlu etmek için sabırla ve içtenlikle çaba göstermek olduğunu ne güzel ifade etmiş değil mi dedim ben de. Siz de biraz
Hem küçüklere hem de büyüklere!
Olivier Tallec başka neler yazmış diye bakınırken resimlerini yazdığı Büyük Kurt Küçük Kurt serisini keşfettim. Yorumlarda olumlu olunca ilgimi çekti ve almaya karar verdim. Kitap gerçekten hem büyüklere hem küçüklere yazılmış adeta! Büyük Kurt, tepedeki ağacının altında tek başına yaşamakta. Yalnızdır ama bu düzene de alışmıştır. Bir gün Küçük Kurt gelir ve hiçbir şey söylemeden onun yanına oturur. Büyük Kurt önce bu yeni geleni biraz kuşkuyla karşılar; onun misafirliği abarttığını düşünür, tırmanıp sabah sporunu yaptığı ağaçta daha yükseğe çıkabileceğinden endişe eder. Ama misal ağaçtan inmeden önce meyve toplarken onun için de birkaç meyve almayı ihmal etmez. İçten içe aslında yüreği bir dost istemektedir. Önce battaniyesini sonra yemeğini paylaşmak derken aslında zamanla Küçük Kurt’a alışır. Küçük Kurt bir süre sonra ortadan kaybolunca Büyük Kurt onun yokluğunu derinden hisseder ve geri dönmesini bekler. Ömründe ilk kez şöyle düşünür: “Küçücük, hatta minnacık bir şey, kalpte ne kadar yer kaplayabiliyormuş, hem de koskocaman bir yer…” Kitabın esas duygusu, yalnızlıktan arkadaşlığa geçiş. Büyük Kurt başta kendi alanını, yiyeceğini ve düzenini paylaşmak istemez; fakat Küçük Kurt sayesinde sevginin ve dostluğun kendi hayatını nasıl değiştirdiğini öğrenir. Böyle hikayelerden öğrenecek hepimizin çok şeyi var.