Var olmak,ölüm ellerini uzatıp kendi kapısından içeriye alana kadar bir insana azap gibi gelebilirdi ve o azap,insanın kalbimde başlar,bedeninde yanar,ellerinde alevler çıkarırdı.
Herkesin elleri azaptan yanardı fakat yanan ellerle başkasına dokunup yakmak sadece bir tercihti.
Üç gruba ayrılıyorlardı;başkasını yakanlar,ellerini söndürenler ve kendileri yananlar.