Zeynep.
@imanadon_pustperest
Müqemmelim tşk.
.
.
Rahibeyim ben yaklaşma.
624 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
#11000Kitap
Hep inanırız en ufak şeylere bilemesekte... Gerçek değiller belki, hiç sorduk mu Gece'ye Gündüze aşık mısın? diye. Belki birbirlerinden nefret ediyorlardır. Baksana hiç karşılaşmıyorlar bile.. Biri gelirken diğeri bir sonraki gününü bekliyor. Sanki her gün ölümü yaşayıp doğmayı öğreniyorlar, insanlar gibi. Doğuyor, aşık oluyor, ölüyor tanımadığı Gündüz uğruna, ama hiç bir yerde sorulmuyor ya Gündüz başkasına aşıksa... İmkansızlık evrenimizi bırakmıyor ki güzel şeyler olsun. Hep suçsuzlar yanıyor kader diye bazısı aşkından öllüyor bazısı sessizce ölmeyi bekliyor.. Ben sanırım sessizce ölmeyi bekliyorum ama sonsuzluk gibi ne kadar yakın hissetsemde bi o kadar da uzak bana...
#2
Gece'nin çektiği özlemi, Gündüz bilmezmiş.. Ay'ın ışığında, Güneş gidermiş.. Aşkın başladığı yerde, gerçeklik bitermiş...
Ay'ın Güneşe olan aşkı olmasa Gece ve Gündüzün aşkı doğamazmış. Güneş bu kadar özlemese bir aşk daha başlamadan bitermiş. Ay ışığını kaybetmeye göz almasaymış Gece olmaz, Gündüze aşık olamazmış...
#3
Bulutlar gelir bazen mavinin her tonunda, kimisi yağmurun gelmesini bekler kimisi bulutların gitmesini geceye kavuşmayı bekler.. Gece o karanlıkta yıldızlarla süsler kendine Gündüze güzel gözükmek için, Gündüz üzülür kendi için böyle çabalayan Gecenin karşısına sadece bi gökyüzü ile çıkmak istemez. Süsler bütün gökyüzünü mavimsi bir sürü pamukla... Gece bunu görmeye ne kadar sevinsede bazen bulutlar Gündüzün yüzünü kapar bu yüzden Gece üzüntüden yıldızlarını kaybetmeye başlar her üzüntüsünde bir yıldızı kayar.. Bizse o yıldızlarla kendimize Gece ve Gündüzünkinden güzel bir aşk dileriz ama bilmeyiz ki biz bi dilek dilerken Gecenin canının yandığını...