ayça
@imaycos
she never looked nice, she looked like art and art wasnt supposed to look nice, it was supposed to make you feel something...
Ne olmuştu da, “Seninle dünyanın her yerine gelirim,” diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı. Nerelere gidiyordu? Gelirken getirdiği bakışlar ne dalgaydı? Hangisi Müzeyyen’di? Ya da Müzeyyen kimdi? İlk tanıdığım kimdi, şimdiki kim?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şu, bir fotoğrafta gördüğü kadını sevip, resmin orijinali ile karşılaşınca, “Hanımefendi, ben size değil, resminize âşığım,” diyen müşfik şahıs belirdi ve aynı cümleyi yüzümün ortasına söyleyip gitti.
Her şey benden önce olmuşsa, bana olacak bir yer, durum kalmıyor muydu?
Ağladıkça Sadri’ye kıl kapar gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına, hep gidici kadınları sevişine, bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna, Sadri’nin bu mecburiyetlere, giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp, ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişine...
Garibanların, garibanlık nedenleri karşısında sarsak ve telaşe olmalarını affedemiyordum.