by azraEdebiyat
Sebepsiz insanlardan topladığı kin
ve nefretten daha diri daha büyük olsa
gerek. İçinde bir yerlerde zamanla beslemiş, tohumlarını sulamış şimdi ise karşı çıkmadan büyümesini beklemiş acizlikten başka bir şey değildi bu. korkuyu kendine bahane edip kendini kapattığı o zindanda kolundaki prangalarla çürüyen bedeniyle bir başına kalacaktı bundan bihaberdi.