Bir Marazlı İstanbul Dolaylarında
Güller esintiyle titriyordu karşında.Alçaklığın sarsılmaz imtiyazıyla beraber geçici hazlara duyduğun hevesle tir tir titriyorlardı,aynadaki sisli yansıman gibi buharlı.Bir solukta ciğerlerime çektim buz gibi boğazın düğümlenmiş kokusunu.Kan çanağına dönmüş seğiren gözlerle izledim, yaka paça imdat diye bağıran martıların yüzündeki solgun,buruk tebessümleri.Eğilip İstanbul diye haykırdım boş sokaklara,baktım küçük bir kırıntı gördüm yerde.Uzanıp aldım,inceledim.Bir süre elimde tuttum,adını sen koydum
Hakkımda verdiğin kararlar mutlak bühtan (butlan kelimesini biliyorum, kelime benzerliği ile ufak Bir dokundurma yaptım. Her seyi açıklamak zorunda bıraktınız beni imdat)
"Sabra öyle sabretti ki, sabır imdât diledi,
Sabredenler imrenip, 'sabırdan sabırlı' dedi." 
Abdulfettah Ebu Gudde
