İmge
@imge_sel
Şu anda okuduğu kitaplar
Çeşit çeşit yalnızlık vardır. Momo' nun ki çok az kişinin bildiği ve çok azının dayanabileceği bir yalnızlıktı.
Bir hazine sandığının içine kilitlenmiş ve hazine her gün çoğala çoğala sonunda onu boğacakmış gibi hissediyordu. Hiçbir çıkış yoktu. Kimse ona ulaşamıyor ve o da kimseye varlığını gösteremiyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
- Sen ölüm müsün?
Hora usta gülümsedi, karşılık vermeden önce bir an düşündü ve yanıtladı:
" İnsanlar ölümün ne olduğunu bilselerdi ondan hiç korkmazlardı. Korkmayınca da kimse onların yaşam zamanını çalamazdı"
-Ya kalbim bir gün artık atmazsa? Diye sordu Momo. " O vakit senin için zaman da biter çocuğum"diye cevapladı Hora usta. " Zaman içinde günler, geceler,aylar ve yıllar boyunca geriye doğru giden aslında sen kendinsin. Bir gün çıkıp geldiğin o sihirli kapıya doğru, yaşamın boyunca geri gidiyorsun. Ve sonunda yine ordan çıkıp gideceksin"
-ya öbür tarafta ne var?
" İşte orada, bazen taaa içinde duyduğunu söylediğin müziği bulacaksın. Ama artık sende o müziğin içinde bir ses olacaksın"
" Bazı şeyler fark ettim" Biraz susup sonra devam etti." Bazen böyle oluyor. Öğle vakti, sıcakta herkes uykuya dalmışken, tüm dünya berraklaşıyor. Tıpkı bir nehir gibi, anlıyor musun? Bakıldığında dibini görebiliyorsun.. Orda dipte, başka çağlar var"
Çöpçü Beppo, sorulan sorulara cevap vermez gülümsemekle yetinirdi. Önce düşünür, sonra cevap vermeye gerek görmezse susardı.
Çünkü Beppo'ya göre dünyadaki tüm anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kasıtsız, aceleye getirilerek söylenmiş bir takım yalan yanlış sözlerden kaynaklanıyordu.