S
@imiserable
8 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
iyileşmek istemiyorum. artık bu kadarını ümit edemiyorum. göğsümde sıkışıp kalmış korkuyu atabilsem yeter bana. o zaman aklım ve bedenim, istediğim gibi uyuşmuş olacak: beni yıpratan bu çelişme sona erecek. ben de, beni küçümseyen bu kalabalığın gözlerinin içine korkusuzca bakabileceğim. beni korkutan yaşama içgüdüsünü göğsümden söküp atabilsem, ben de çekinmeden, gururla, kişiliğimi sürdürebileceğim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla,
bazen sessiz sedasız, ipekten kanatlarla,
ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,
karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla,
adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla,
yüreğimin başına noktalarla, hatlarla,
başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla,
sözde senden kaçıyorum doludizgin atlarla..
yüreğimin herhalde sert bir kabuğu olduğunu ve pek az kişinin o kabuğu delebildiğini ve belki de bunun için bir türlü doğru dürüst sevmeyi beceremediğimi anladım
bir şey söylemeye çalışıyorum, ama aklıma gelen kelimeler hep yanlış. hatta kimi zaman söylemek istediğimin tam tersini söylüyorum. düzeltmeye kalkınca da daha beter oluyor. sonunda ne diyeceğimi hepten şaşırıyorum ve başta söylemek istediğimi de unutuyorum. sanki bedenim ikiye ayrılmış da birbiriyle kovalamaca oynuyor. ikisinin arasında koca bir sütun yükselmiş ve onlar da birbirlerini yakalamak için sürekli dönüyorlar o sütunun çevresinde. her zaman başka bir parçam var, söylenmesi gereken sözleri bilen, ama onu bir türlü ele geçiremiyorum