bir gün, tanrı, canından bir lokma koparıp bana uzattı. toktum; geri çevirdim. can tanrının avucunda, onun gözleri benim yüzümde, yalvarmaklı. isteksizce, ancak, kayra olsun diye cana uzandım. ağzımın içinde duydum, yutağımda, midemde. sonra, tanrı, bir telaş içinde “şimdi o orada sen de burada duracaksınız çünkü zeki kuşlar uçmazlar” dedi.