Nereden bilebilirdim sen görüşürüz diyip gülümsedikten sonra hiç görüşmeyeceğimizi. Hâlâ görüşürüz sanıyorum mesela. Hani planlı bir görüşmek değil, anlayabiliyorum ama hani sanki denk geliriz gibi bir görüşürüzdü, pek de öyle olmadı.
Sahiden bizden bu kadar mı yani?
Yıllar sonra denk gelsek de mi?
Bunca yıl kabul ederim de bir gün gelir canımı yakar. Bir gün bir yolda yürürken ansızın gelir ve geçer bu acı. Hakikaten zamanın bu denli acımasız olması, üzerimize şehirler inşaa etmesi ne garip değil mi?
Ee sahiden de bizden bu kadar