İmran Gülsevgi
@imrangulsevgi
ben kendimden ibaretim .
Yastığım nemli benim gözlerim kuru. Kocaman bir boşluğun içinde kıvranırken yakalandım bu acıya. Huzursuzluk mu demeliyim öfke mi? Kendimi ifade edecek kalıplar bulamıyorum, duygularım yalnız beni kemiriyor. İçimi doldurdum boşaltmak kolay değil, içimi yalnızca ben doldurmadım ama... Geceyi gündüze uğurlarken gündüz geceye kaçıyor, değişen hiçbir şey yok. Yeryüzü keder kusuyor gökyüzü ise izlemeyi seçiyor sadece . Ben gökyüzüne de kızıyorum. Nasıl böyle bakabiliyor tek bir damla düşürmeden, nasıl soğuk kalabiliyor ! Bizi yeryüzüne terk etmek tanrılara ve gökyüzüne verilmiş bir görev mi ?
Günlüğümden taşan bu yazıyı kendi yalnızlığımı azaltacağını düşünerek sizinle paylaşmak istedim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İçime atarak biriktirdiğim, birikimlerim sonucu oluşturduğum ütopik dünyamdan yazıyorum.Burası gerçek hayat kadar mutlu değil.Fakat gerçek hayattan daha gerçek.Üzüntüler samimi burada.Anlayışlar normal karşılanıyor ve normalin tanımı yok burada.Normal olarak adlandırdığımız olay ve durumlarla karşılaşınca daha az üzülmüyoruz. Empati kurmak imkansız burada, yerine koymuyorsun kendini çünkü,sen o oluyorsun ya da onlar.Hayat burada bazen küçük iskenderden izler taşıyor. Cesursun.Ama bir o kadar da pes ediyor olma halin var.Bıkkınlık ve yorgunluk var burada.Çok kalabalık olduğunu da söylemeden geçemem.Kimler kimler burada bir bilseniz.Arkadaş Zekai de burada.Haksızlığın sona ermesini beklerken şiirler yazıyor yine.Evet hâlâ 25 yaşında ve Zeki Müren'i seveceğinize inancı tam.Burası öyle bir dünya ki,anneler asla ölmez burada. Sevmek,sevilmek asla tükenmiyor.Herkesin kapısında umut ağacı var suluyor ve büyütüyoruz.Beklemeye devam ediyoruz sonra varlığımızı kanıtlamaya ses olmaya devam ediyoruz.
Günlüğümden taşan bu yazıyı kendi yalnızlığımı azaltacağını düşünerek sizinle paylaşmak istedim.