... akşamları erken yattığını, yalnız yaşadığını elindeki kitapları en fazla iki günde bitirdiğini, pek fazla eşi dostu olmadığını içine kapalı, sönük, hüzünlü bir adam olduğunu biliyordu.
Biz gerçekten yokuz. Görmüyor musunuz, yokuz işte. Kimse bizim farkımızda değil, görmüyorlar, duymuyorlar, birbirimize göre var olmak hiçbir anlam ifade etmiyor, bu dünyaya göre yokuz.
Gerçek her zaman iyi midir? Daha doğrusu gerçeği ortaya çıkarmak her zaman iyi sonuç verir mi, yoksa yaşayabilmeleri için, insanların sahte dünyalarına göz yummak daha mı doğru?