El cevap; Allah kulunun ameline bakmaz, niyetine bakar. Hataya düştüyse samimi tövbesine bakar. Dolayısıyla mutluluk dediğimiz şey de zaten illa “hak edenlere” verilen bir şey değil. Öyle olsaydı dünya mümine cennet, kafire cehennem olurdu. Ama çoğu zaman bunun tam tersi olduğunu görürüz. Belaların en şiddetlisini peygamberlerin çekmesi de bu yüzden. Vel hasıl, her an tövbe ile beraber mutlu olmaya da bakalım. Allah’ın işine de karışmayalım dedim ben sonunda :)