aksiyonu gayet yerinde okuması zevkliydi. kalın olmasına rağmen bir okumada bitirilebildi.bu hikayeninin en büyük sorunu adam warlock bence. asla sevdiğim bi karakter değil ve bizim kahramanların değil de onun ön planda olması hoş değil yenilmezlerin thanosu yendiği bi hikayeyi tercih ederim.
Beğendiğim bir kitap olduu1000Kitap
Kitabın kusurları vardı elbet ama ben oldukça beğendim. Kusurdan kastım; çok fazla zaman atlaması olması ve bazı mantık hataları olmasıydı. Zaman atlaması tabi ki olabilir. Ama kitabın sonunda bir savaş sahnesi var, ve bu sahneye zaman atlamasıyla geliyoruz. Çok hızlı olup bitti savaş da. Birkaç sayfa boyunca okumak hoşuma giderdi açıkçası ama 1 sayfada olup bitti neredeyse. Ayrıca bir diğer eleştirim de şu. Neden ilk kitap 1. Kişi ağzından anlatılırken (yani kitabı ana karakter anlatırken) 2. Kitapta 3. Kişiye geçti? İlahi bakış açısı da severim evet ama ilk kitapla farklı olması canımı sıktı. Ayrıca son bölümdeki ölüm de (ana karaktetlerden biri olmasına rağmen) bana hiç geçmedi. Kim ölse ağlayan biri olarak söylüyorum hem de.
Anlatım da akıcıydı. Bence biraz heba edildi bu kitap. Final kitabının daha kalın olmasını beklerdim. İlk kitaptan daha inceydi.
Ayrıca yazar bu kitap yayınlandıktan sonra hiç beklemeden yayınevi değiştirdi. Bu kitabın PR'ını hiç yapmadı, bahsetmedi. Bence daha iyi yerlere gelebilirdi.
En beğendiğim kitaplar arasına girmedi ama beğendim.
Reklam
Sonsuzluğun En Derin Katmanı1000Kitap
Okuduğum üç Infinity hikayesi arasında açık ara en etkileyici olan bu çizgi roman, aklımdaki bütün soruları o kadar ustaca cevapladı ki; hem anlatımındaki katman katman ilerleyen gerilim hem de mükemmel çizimleriyle kalbimi fethetti.
Öncelikle çizimlerden bahsetmek istiyorum çünkü Mike Deodato bu seride adeta parlıyor. Infinity ana cildinde de yer alan çizer, burada tek başına çalıştığı için tüm duygular, savaş sahneleri ve karakter ifadeleri çok daha güçlü yansıyor. Okurken göz yormayan paneller, mükemmel dağılımlar ve duygu geçişleriyle her şey yerli yerindeydi. Özellikle karakterlerin hisleri, yazıları okumadan bile yüzlerinden okunabiliyordu. Avengers: Infinity cildinde Captain America’nın yüz ifadesi çizgi roman boyunca neredeyse hiç değişmezken, burada her duyguyu hissettiren detaylar görmek beni çok mutlu etti.
Diğer iki Infinity çizgi romanında olaylar çok hızlı, neredeyse nefes aldırmadan ilerliyordu. Bu ciltte ise tempo gayet dengeliydi. Önce her şeyi sindirerek anlattı, detayları yerli yerine oturttu, ardından tempoyu yükseltti. Bu anlatım biçimi benim için tek kelimeyle harikaydı.
Hikaye bu kez olayların öncesinden başlıyor. Atlantis ve Wakanda arasındaki gerginlik devam ediyor; dolayısıyla Black Panther ve Namor arasındaki çatışma da derinleşiyor. İkisi de İlluminati üyesi oldukları için sürekli bir araya gelmek zorunda kalıyorlar. Bu iki halkın arasındaki çatışma zaten var olduğu için, Thanos’un ekibi geldiğinde adeta bu durumun meyvesini topluyorlar. Namor’un öfkesi ise sonunda ihanete dönüşüyor.
Bir yandan Thanos’un oğlunu arama çabası sürerken, yardımcısı Ebony Maw Doctor Strange’in zihnini işgal ediyor ve çocuğun yerini öğreniyor. Olayların bu yüzünü, bu kadar detaylı biçimde okumak büyük bir tatmin yarattı. Ayrıca Kara Kuğu karakteriyle burada
Sonsuzluğun Diğer Yüzü1000Kitap
Uzun soluklu bir savaşın iki cephesinden birini daha yakından görme fırsatı bulduk. Avengers: Infinity Cilt 4, ana Infinity hikâyesinin Captain America ve ekibinin uzayda verdiği mücadele kısmını çok daha detaylı ele alıyor.
Kurucularla verdikleri savaş, Bahçıvanların Abyss’lerini kaybetmeleri, Ana’nın gözlerini açması ve Kurucuların yok edilmesi gibi olayların yanı sıra, ekibin bir kısmının esir düştüğü süreçte yaşanan iç çatışmalar da bu ciltte derinlemesine işlenmiş. Infinity ana çizgi romanında üstünden geçilen bu bölümleri daha net görmek, hikâyeyi tamamlamak açısından oldukça keyifliydi.
Çizgi romanın temposu hiç düşmüyor; savaş ve strateji odaklı yapısı sayesinde soluksuz okunuyor. Kafada eksik kalan noktaları tamamlayarak büyük resmi daha anlaşılır hâle getiriyor. Muhtemelen New Avengers: Infinity cildinde de Illuminati’nin Thanos’a karşı verdiği mücadeleyi detaylı okuyacağız ve böylece tüm tablo tamamen oturacak.
Aslında bu üç çizgi romanı aynı anda, bölüm bölüm paralel şekilde okumak gerekiyor. Ancak ben olay örgüsünü daha net kavrayabilmek için her cildi ayrı ayrı bitirip ardından yan hikâyelerle desteklemeyi daha verimli buluyorum.
Çizimler yine harikaydı; özellikle savaş sahneleri göz alıcıydı. Captain America bu hikâyede oldukça ön planda yer alıyor. Bu karaktere tam olarak ısınamasam da liderlik özelliklerini güçlü bir biçimde sergilediğini söylemem gerekiyor.
Şimdi sırada, Dünya’da verilen savaşın detaylarını okumak var. Savaşın diğer yüzünü görmek için sayfaları çevirmeye devam ediyorum.
Bir Çağın Doğuşu, Bir Diğerinin Sonu1000Kitap
Infinity çizgi romanını bitirmiş bulunmaktayım. Daha ilk sayfalarından itibaren çizimleriyle beni büyüleyen bir eserdi. Adeta bir film izliyormuşçasına içine çekerken, sahneleri gözümde canlandırmam için de kusursuz bir zemin hazırladı.
Kâinatın en eski ırkı, dünyayı yok etmek için hedef alırken Captain America ve ekibi, Kurucular’a karşı savaşmak üzere uzaya gidiyor. Bu sırada Thanos, Avengers’ın yokluğunu fırsat bilip savunmasız gördüğü dünyaya saldırıya geçiyor. Ancak unuttuğu bir şey vardı: Avengers olmasa bile, bu dünyanın hâlâ savunucuları vardı… Illuminati.
Olaylar bu noktadan itibaren hızla büyüyor. Hem dünyada hem uzayda çatışmalar derinleşirken, Thanos’un gizli planı da ortaya çıkıyor: yarı Inhuman kanı taşıyan oğlunu bulmak ve onu öldürmek. Oğlunun yerini yalnızca Inhuman kralı Black Bolt biliyor. Thanos, bu sırrı öğrenmek için Attilan’a saldırdığında, Terrigen Bombası aktif hale geliyor ve Thane güçlerine kavuşuyor.
Aslında Black Bolt’un en başından beri planı, bu bombayı aktifleştirerek yeni bir çağın doğuşunu başlatmaktı.
Genel olarak Infinity, görsel açıdan muhteşem, temposu yüksek bir çizgi roman. Ancak hikâyede çok fazla karakter ve grup yer aldığı için zaman zaman takip etmesi zor hale geldi. Bu karakterlerin çoğunu ilk kez bu seride tanıdım; bu da kafa karışıklığı yaşamama neden oldu. Özellikle son kısmında, sayfalarca süren epik savaşların bir anda kısa bir finalle bitmesi beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
Yine de okumaktan büyük keyif aldım. Anlam zorlukları yaşamamın bir nedeni de muhtemelen öncesinde okunması gereken bazı çizgi romanları atlamış olmam. Şimdi ise bu olayları daha iyi pekiştirmek için Avengers #4: Infinity ve New Avengers #2: Infinity okumayı planlıyorum.
An exceptional man with an extraordinary memory capacityNörobilim
This relatively short book is about an exceptional man with an extraordinary memory capacity. The author introduced him as "a Jewish boy who, having failed as a musician and as a journalist, had become a mnemonist". Whilst the focus of the book is the subject’s "vast memory", what the author eventually depicts is a man whose total personality is truly unique and complex. What emerges is a picture of a strange man with very great expectations but unfulfilled ambitions, whose inexhaustible memory capacity is matched only by his enigmatic nature. Quite fascinating is the author’s forensic and painstaking unraveling of the underlying mechanism behind this man’s phenomenal memory and unusual character (page 4). The book’s comprehensive approach was guided by the author’s precept that ‘the thoughtful physician is never interested merely in the course of a disease he happens to be studying at the moment, but tries to determine what effect a disturbance has on other organic processes…thus giving rise to the total picture of disease (pages 4-5). He exemplified this precept throughout the book, urging others to follow his example and study other psychological syndromes such as this (page 5).
The author, a psychologist and neurologist, studied the protagonist, now known as Solomon Shereshevsky, for almost thirty years, starting in the 1920’s. His approach was methodical, typified by a keen attention to detail, and carried out over a long period of time. What he unearthed was a rare and exceptional man whose memory he described as ‘one of the keenest the literature on the subject has ever described’ (page 3). It didn’t take much testing for the author to realise that "it was impossible to establish a point of limit to the capacity or the duration of his memory" because he had the
Reklam
Reklam