Günaydınlar efendim. Sabahı şerifleriniz hayrolsun inşallah. Bu saatlerde uyanmak yerine kollarının arasında mayışık mayışık kıvrılmayı seçerdim eğer hayat bana bi seçim yaptırsaydı. Açılmayan gözlerimden öpüp şöyle belimdeki boşluğa sarılıp kendine yaklaştırıp kokunu içine doldurmanı hiç bir şeye değişmezdim bu saatlerde. Allahım🤲🏻 Öyle güzel uyuyor ki. Uyku yarı ölüm hali derler insannın yaşadıklarını bi müddet unuttuğu, acısını unuttuğu, arındığı, kavuşamadığı sevdiklerine kavuşup hasret giderdiği, içine attıklarını yeri gelip uykusunda kötü rüyalarla dışa vurdukları yeri gelip iç çeke çeke ağladıkları üç beş saat. Ama demişler ki uyku yarı ölüm hali. İnanmıyorum artık buna. Çünkü öyle tertemiz, Öyle saf, Öyle sessiz sedasız, Öylesine huzur dolu ki uykusunda. Böyle güzel uyunmaz Allahım. Böyle huzur verilmez uyurken bile. Bak ne diyorum; Nefes alışın verişini duymak için sabahı sabah ettim. Bu nasıl bir sessiz uyumaktır sükunet içinde. Sarıp sarmalamak göğsüne sokmak istiyor insan seni sen uyurken. İçim sabaha dek sen doldu be adam. Duyamasam da hissettim nefes alışını, Göğüs kafesinin usulca inip yükselişini hissettim. Senle olan kalbim yanına varıp yüreğindeki yangını söndüremedi ama sabaha kadar uykunda karşındaydı. Bir gün yanı başında da olacağız. Avuçlarımdaki duanın sahibi sensin. Yolum sensin. Hüznüm de sensin mutluluğum da. Bilirim ki her fırtınanın ardından sükunetle gögü saran güneş doğar. Ve aynı yerde aynı kişide o güneşi yaşamak çok daha kıymetli olur.
Görmekten mutluluk duyar insan taki hakikati duyana kadar, gördüğüne seni seviyorum diyen göz , ama sevmediğini duyaran dil ise insanın yüreğine olur köz... Sana yetmez mi ki görmeden söylediğin,duymadan yandığın bir öz ¿ Ver şu âlemde kendine söz... Hakkı gör hakkı konuş Hak için sus budur en hoş söz...
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
İnsan yeter ki kendine geç kalmasın...
İnsan kendi mutluluğunun kâtilidir.
Mutluluğu istemek çoğu zaman mutsuz eder. İnsan için en iyi hal, mutlu olmak değil; normal hissedebilmektir.
Duygu ve Düşünce
Ancak sevmek ve sevilmek arasında hassas bir denge vardır. İnsan yalnızca sevilmeyi beklediğinde hayal kırıklıkları yaşayabilir. Gerçek mutluluk, sevgiyi karşılık beklemeden verebilmekte ve aynı zamanda gelen sevgiyi kabul edebilmekte yatar. Sevgi bir alışveriş değil, gönülden gelen bir paylaşım olduğunda anlam kazanır.