"Ancak hakikatin kendisini özgür kıldığı insan özgürdür." Cowper
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çevre koşulları insanın yetilerinin gelişmesinde ne denli etkili olursa olsun, her varlık kendi aklını kullanma yoluyla erdemli olabilir; herhangi birinin kötülük yapma eğilimiyle yaratıldığını kabul edecek olsak, tanrıtanımazlığın önüne ne geçebilir? Böylesi bir durumda tapındığımız Tanrı'nın bir şeytan olduğunu da kabul etmemiz gerekmez mi?
İnsanoğlunun hakları ve görevleri üstüne
Tanrı neden bizleri kendini sevme duygusundan çekip alarak O'nun bilgeliğini ve iyiliğini keşfetmenin heyecanını yaşatan yüce duygularla tanıştırır? Bu duygular bizlere, kendilerinin de bir parçasını oluşturduğu doğamızı geliştirmemiz ve daha ilahi bir mutluluğu tadabilmemiz için verilmemiş midir?