zaten felek, devr-i zaman kime muradınca yâr oldu?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Doğanın güzellik tabloları kalıcı ve ebedi olmadıktan sonra ne işe yarar? Bu kadar güzelliği gören insan hem de insanların belki binde biriyken, insanda ebedilik var mı? Yerküre dediğimiz bu geçici ikametgâhı derin bir hüzne kapılmadan seyretmek acaba mümkün mü? Nereden geldik? Nereye gidiyoruz? Temiz bir inancın pek güzel cevap verdiği bu soruya akıl ve fen cevap vermiyordu. Bir kere daha doğaya baktım.
Ey varlık meclisinin misafiri
Anla, nedir, olan bitenin sırrı
..........................................
Vahdet anının sınırı yok
Her ne desen onun ismi
Her şeyde o nokta gizli
Bazen esîr, bazen cihan
Ölüm ve hayat onun kadehi
Bazen güneş, bazen ay
Bazen yağmur, bazen bulut
Kendi ateş, kendi akan yıldız
Kendi gece, kendi seher
Bazen taş, bazen bitki
Bazen karınca, bazen aslan
Kendisi ruh, kendi ceset
Kendi hayat, kendi ölüm
Zamanla Âdem var olunca
Kendini kendinde bulur
Mutlak iken nokta olur
Hakk'ın mazharı Adem'miş.