Annemden avutucu sözler ișitmek kolaydı. Ama babamın ağzından çıkacak yatıştırıcı sözler daha değerliydi benim için, yargılayıcı vicdanımla bir barışma demekti, iyi güçlerle bir uzlașma ve yeniden antlașma demekti bu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Korku. Çocuksu mutluluğumun bulanıp duruluğunu yitirdiği bütün saatlerde içimde uyanan duygu korkuydu yalnız, korku ve güvensizlik. Cezadan korku, vicdanımdan korku, ruhumdaki yasak ve yüz kızartıcı bir gözle baktığım kıpırdanışlardan korku.
Çocukluğum șu anda istediği kadar benden uzak bulunsun, istediği kadar bana akıl ermez ve masalsı görünsün, yine de tam bir mutluluk içinde yaşıyorken, ansızın içimde beliren acı ve çatışmaları tüm ayrıntılarıyla anımsayabiliyorum.
ne yazık, ne yazık ki, bir başlangıçtan, bir denemeden, kısa süreli bir atılımdan öteye geçmiyordu tüm girişimler.
Büyükler, sanki dünya dört başı mamurmuș da kendileri yarı tanrıymış, biz çocuklarsa pislik ve süprüntüden bașka bir șey değllmişiz gibi davranıyordu. Ah șu öğretmenler! İnsan, șevkle, tutkuyla ișe koyuluyor, Yunanca kural dışı fillerin ezberlenmesinde ya da üstbaşın temiz tutulmasında olsun, anne ve baba sözünün dinlenmesinde ya da tüm acı ve așağılanmaların gık demeden göğüslenmesinde olsun, dürüst ve coșkulu, atılımlarda bulunuyordu.