nilgün

Seni bir hatıra gibi yanıma alıyorum giderken, hep kalacak ve anıların tozlu raflarında sergilenecek bir hatıra gibi. Bir çocuğa hevesle alınmış bir oyuncak gibi boynu bükük mü kalacaktı dilimiz? Büyütüp, tek tek tuğlalarını ördüğümüz o güzel dil, konuşan o iki kalbi kayıp mı etti sahiden? O dudaklardan çıkan eşsiz melodiler sonsuzluğun rüzgarında bir daha hiçbir kulağın duyamayacağı bir yerde mi çınlıyor şimdi?