İpek H.

Birgün her şeyin herkes için güzel olacağına duyduğun o inancın tutkusuyla. Bin dermana değişmeyeceğin o derdin tutkusuyla yaşamalısın bu hayatı...
Reklam
İnsanlarla olan ilişkilerine tutkuyla bağlanmalısın, çevrene, bir çiçeğe, güneşin doğuşuna, bir oltanın ucunda çırpına çırpına hayata tutunmaya çalışan bir balığa, yürümekte zorlanmasına rağmen hala köyden getirdiği cevizleri sokak sokak dolaşıp satmaya çalışan yaşlı amcaya, gün aydınlanmadan, daha uyanamadan okul yollarına dökülen pırıl pırıl çocuklara tutkuyla bakmalısın. Yaşamak tutkusuyla...
Yerinde duramayan, asla susmayan, sürekli sorular soran bir vicdandan daha kıymetli neye sahip olabilir insan?...
İnsan beklentilere kapıldıkça kendi yolundan uzaklaşmaya başlar. Başka yüzlere bakıp başka sözlere kulak kabarttıkça yorulur, yavaşlar. Yürüdüğü yolda başkalarının onayını, başkalarının inancını değerli bulsa da o yolu kolaylaştıracak olanın, sadece ileriye bakmak olduğunu biraz geç anlar...
Reklam