A.FüsuN
@ipekimm
İyi kitaplar okumak, geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir•
---Descartes
Şu anda okuduğu kitap
Özlem, özleyenin, özlenenin bütün yaşamına 'nüfuz
edememesinin sonucudur: onun herşeyini her an
paylaşamamasının...
Demek, birşeyleri-birçok şeyi; giderek, 'herşeyim'
diyebileceği bir yaşantılar toplamını paylaşmış
olmaktan
ama, işte, herşeyi herzaman
paylaşamamaktan...
Özlem, paylaşılamayan paylaşılmışlıktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Özlem sana öteki duygularının ölçüsünü ve derecesini
açıkeden duygudur-neyi nasıl ve ne kadar
istediğini; kimi nasıl ve ne kadar sevdiğini...
Özlem, isteminin ve sevginin, mihenk taşıdır.
Özlemín, ölçündür.
89.
Özlem (buraya dek gelmesi gerekliydi heralda)
sevgi ile de bağlantıladar, tabii ki, oysa, gariptir,
sanki sevgi olmadan da olabilir gibidir:
sevgi varken de, yokmuş gibi...
Özlem ile sevgi-nasil bir ilişki-bir bağlantı?...
Zorunlu-ama ne olduğu bilinmeyen.....
-Özlediğini seviyor musundur-
sevdiğin midir özledigin-hangi....
Özlemeden sevebilirsin-belki-ya,
sevmeden özleyebilir misin?
-sevmediğini özleyemez misin
-sevdiğini özlemeyebilir misin?
Sevdiğinden dolayı mı özlersin,
yoksa özlediğin için mi seversin?...
Belki, ikisi de-belki, fark yok
mu?
Ne dersin, Özlem Ceken?...
Öyle bir duygu duyarsın ki, çekip gideceksindir, belki de çok yakında - bu duygunun akşamkızıllığı, pırıltısını senin mutluluğunun içine saçar. Dikkat et bu tanıklığa: yaşamı, ve kendini, sevdiğin anlamına gelir o; hem de, tam olarak, şimdiye dek başından geçmiş ve seni biçimlendirmiş hâliyle, bu yaşamı - onun bengileşmesine çabaladığın, anlamına... başka olmasın bu sonsuz yaşam!
Şunu da bil ama - geçip-gidicilik kısa şarkısını hep yeniden söyler ve kişi ilk benti işitir işitmez, özlemden öleyazar, yaşamın sona ererek sonsuza dek yitip gideceği düşüncesiyle.
Nietzsche
KGW V 15 [54]
Güz 1881
Oysa neşe ne denli neşeliyse, içinde uyuklayan hüzün de o denli arıdır. Hüzün ne
denli derinse, içinde susan neşe de o denli yüksek sesle çağırır. Hüzün ve neşe i
birlerinin içinde oynaşırlar. İkisinin biribirlerine seslenerek uymalarını sağlayan
oyunun kendisi de, uzağı yakın ve yakını uzak kılan acıdır. Bu yüzden, ikisi, en
yüce neşe de en derin hüzün de, her biri kendince, acılıdır.