•İpek•
@ipekkavc
BAU, İÜ
359 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Kitabı amazonda gördüm ve yeni çıktığı halde çok satanlarda oluşu, ilgi çekici kapak tasarımı, konusunu şöyle bir okuyunca da ana karakterinin dedektif oluşu sebebiyle kitabı hemen aldım. Böyle uzuuuuun uzun gerilimleri okumaktan ziyade daha kısa, keyifli, özellikle ana karakteri dedektif olan polisiyeleri okumayı ben daha çok seviyorum. Bu da cidden öyleydi. İlk başta kafam biraz karıştı. Çünkü başlarda neredeyse her bölümde yeni bir karakter olaya dahil oldu ama sonra ilerledikçe kişiler kafanızda çok rahat netleşiyor, birleşiyor ve tamamlanıp siz şey oluyorsunuz 'HEEEEĞ!'. Ben iki güne yayarak bitirdim ama çabalasanız tek günde de biter. Hikaye abuk subuk gerilimlerden uzak ama gayet enteresan ve ilgi çekici. Katilin o hastalıklı, inanılmaz takıntılı tavırlarını; aynı zamanda da İngiltere'nin soğuk, yağışlı, kapalı havasında kayıp insanların peşinde heyecanla, korkarak, üşüyerek koşturmayı cidden iliklerimde hissettim. Sonu tatmin ediciydi, karakterleri sevdim, kurguyu sevdim, ikinci kitabı merakla bekliyorum (çıksa net alırım). Belki çokça gerilim okuyanlara kurgu basit gelebilir. Çünkü bir vakayı çözümlemekten çok hikayeyi, olayların sebebini ve sonucunu okuyoruz. Ama benim için çok rahat, keyifli bir okuma oldu. Beklentimi karşıladı. Kafamı yormadı. Keyfimi bozan saçma, gereksiz bir anlatımı yoktu. Net, enteresan ve anlamlıydı. Kısacası dedektifleri okumayı çok çok sevdiğim için benim için risksiz, olumlu, rahat, keyifli bir kitap oldu. Finch olayından dolayı ikinci kitabı özellikle daha da merak ediyorum. Karakterleri de tekrar okumak istiyorum açıkçası. Umarım ikinci kitap bir an önce çıkar. Ayrıca Koridor o beyaz kapaklardan kurtulduğu için de ayrıca bir mutluyum! Bu şekilde okumak isteyenlere tavsiye ediyorum ve aynı zamanda keyifli okumalar diliyorum. Çokça
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı ilk çıktığında Epsilon'un instagram sayfasında yayımladığı yazar videosunda görmüştüm. Hikayeyi bizzat yazarın ağzından dinlemek beni çok meraklandırmıştı ve hemen satın almıştım. Bir kere okumayı denedim lakin başaramadım. Ama şimdi tam zamanı olacakmış ki 2 günde hatta sadece okuma saatlerini sayarsak çok rahat 1 günde bitirdim. Şimdi.. hikaye beni zaman zaman cidden çok sıktı. Verilen ve değinilen şeyler bana fazla fazla geldi. Açıkçası bazı satırları atladığımı söylemeliyim. Bu kitap türlerinde bu kadar çok detay verilmesini, okumayı ben çok sevmiyorum. Dikkatimi olaydan alıp, beni sıkıyor. Ama bunun yanı sıra kitapta öyle güzel sayfalar da oldu ki hüzünlenerek gözlerim dolu dolu, aynı zamanda içime işleyen laflara gülerek okuduğum.. cidden altını çizip çizip, aklıma kazıya kazıya okudum. Maurice'den çok şey öğrendiğimi düşünüyorum. Onun deneyimlerini kendi kafamda tartıştım, durdum. Kitapta en sevdiğim kısım neresi cidden seçemiyorum. Yani bu anıları okuyup kalbim pıt pıt değil, PART! PORT! attı. Özellikle Tony!!!!, Molly!!!! ve Sadie!!!! partları beni YIKTI. YIKTI. YIKTI. Çok güzel, çok acı cümlelerle, hatıralarla doluydu. Unutamayacağım bazı cümleler ve anlar var ki resmen kafama kazındılar. Sonu için ise ben hak verdim ve anlayışla karşıladım. Güzel bir sondu. Unutamayacağım bir sondu. Yazarın detaylı anlatımında her ne kadar beni aşırı sıkan kısımları olsa da Maurice'in hikayesi, değindiği kişiler özellikle Tony, Sadie ve Molly'i unutmayacağım. Okumak isteyenlere keyifli okumalar dilemek isterim. Çok sevgilerimle..
Puanım: 8/10, 3.85☆/5☆
