•İpek•
@ipekkavc
BAU, İÜ
359 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·309 syf.··
Beğendi
·2025 4. kitabı
·27 saatte okudu
·Okunma: 18 Ocak 2025 15:11
Vay canına.. vay beeeh! diyerek incelmeme başlamak istiyorum. Zira benim kafa durdu, yandı, bozuldu, error veriyor, az sonra eriyip kulaklarımdan akacak sanki ashdajhd. Tamam daha fazla çirkinleşmeyeyim. Kitabı açıkçası almayı planlamıyordum, çok fazla gördüğüm (özellikle amazona girip bu kitabı görmeyen zaten yoktur) ama ilgimi çekmeyen bir kitaptı. Geçen bir kitap alacaktım ve bunun ne kadar sevildiğini gördüğüm için (0 beklenti ile) bunu alayım, yorumlar çok iyiymiş dedim. Neyse kitap geldi. Allah Allah bir baktım, bakış o bakış haagshh. Kapak çok iyi, baskı çok iyi, hiç okumadığım bir yayınevi, konu çok iyi, e kısa kitap falan filan en nihayetinde kitabı büyük bir heyecanla ama az beklentiyle dün öğlen okumaya başladım. Sy 25'e geldikten sonra bir an durdum ve ilk izlenimim kitabın ne kadar akıcı, sürükleyici olduğu yöndeydi. Daha ilk sayfalarda yazarın kalemine hayran kaldım. Resmen nefes almadan tüm kitabı okuyup, bitirdim. Sayfa olarak az, bölümlerinin ise en fazla 3-5 sayfadan oluşup kısa kısa ama dolu dolu oluşu da bu duruma cidden tuz biber oldu. Hatta ben not almayı çok severim, bir noktaya kadar tek bir harf bile heyecandan yazamadım. Tüm kitap boyunca bu sürükleyiciliğin, heyecanın anlık olarak düştüğü tek bir sahne bile olmadı bende. Gerçekten bu kitabı okumanın tam zamanıymış. Saat gece 3'e gelirken ben kitabın son sayfalarındaydım ve cidden yüreğim ağzıma geldi. O kadaaar gerildim kii heyecandan midem bulandı hashdahj. Her minik seste kalbim hızlanıyor falan çok fenaydı. O kadar odaklanmıştım ki büyük ihtimalle o an birisi bana bir 'BÖÖÖ!' yapsa olduğum yere bayılırdım. Aaaa bir de yaa o her şeyin alt üst olduğu bölüme gelmeden o kadar teori ürettim ki en son ölenlerin aslında yaşadığını falan düşünüyordum. Dedim hatta acaba bir derealizasyon mu? Sonra
Nereden başlamalıyım o kadaaar bilmiyorum ve o kadar heyecanlıyım kiii, sanki kalbim içimde zıplıyor. Kitabı o kadar o kadaaar çok beğendim ki anlatamam. Kesinlikle beklentimi karşılamayı bırakın, bende beklenti diye bir şey bırakmayıp kapaktan sanki bir el çıktı ve kitabın içine çekti beni. Ve o sırada ben hiç düşünmedim yok kitabın puanı ne, zevk alıyor muyum, beklentimi karşılıyor mu falan bunlar hikaye. Gerçekten özellikle 4. ve 5. kısmı elim ağzımda bağırarak okudum. Hala şoklar içinde, gözümde yaş, heyecanlı heyecanlı 32 diş gülümsüyorum :D Kitabı sabaha karşı tesadüfen aldım. Konusunu okudum, sevdim. Başladım.. dedim 'Hmmm. Yaşlar 16.. Lütfen yazar bu kurguyu şımarık hareketlerle, saçma sözlerle ya da atışmalarla doldurup geçirmesin, hadi bakalım..' Neden böyle düşündüm? Birincisi yaş ne olursa olsun ben şımarık karakterler okumayı sevmiyorum, ikincisi bazı yazarlar ergenlik çağında olan her çocuk karaktere böyle hep şımarık, basit hareketler yazıyor, sanki herkes öyleymiş ve bundan ibaretlermiş gibi aşırı sinir oluyorum. Lisedeyken de sinir oluyordum, şimdi de sinir oluyorum. Sonra devam ettikçe kitaba, karakterlere karşı olan bu ön yargımın ne kadar boş olduğunu anladım. Müthişti. Cidden her sayfa olay dolu (10 notebook sayfası özet) Baştan sona slow burn bir kurgu ama inanılmaz akıcı. Karakterlerin her birine bayıldımmmm!!! Ana karakterlerimiz başta olmak üzere, ballı böörek Faraday'den tutun hem tırpan hemde bence superwoman olan Tırpan Marie'ye kadar her biri, hatta o kuyumcuların sponsor olmak istediği 4'lü çete bile müthişti. Çok korkutucu, heyecan verici ve merak uyandırıcıydı. İlk kitap çok güzel bitti. Akılda ikinciye bir soru bırakmadı gibi. Ama bu kitabı sevip, o sonu okuduktan sonra da ikinciye başlamak istemeyecek biri var mı bilmiyorum. İnşaAllah
Reklam