Talebe teyze
@ipekkurdu
İlim yaşatır. Yaşamaya ve yaşatmaya talibiz
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Aydınlanma bilimi laboratuarlarda insan üretme konusunda hayli mesafe aldı, ancak hayatın veya insanın ne olduğu sorusuna verebileceği cevapları yitirdi. İnsan tabiatına ilişkin sınırların silinmesi biyolojinin krallığını getirdi beraberinde, dahası bu krallığın elindeki yetkeyi nasıl kullanacağına dair bir ölçü yok. Her şey müdahaleye açıktır, hiçbir şey tabi! değildir, ilke olarak hiçbir şey daha iyi ve daha kötü sayılamaz. İşte yeni biyolojinin derin tehlikesi burada yatmaktadır: sahip olduğu sınırsız güçte. Ne onu kullanırken başvurabileceğimiz ölçüler vardır, ne de gücüne bir sınır çekilebilmektedir. Biyomedikal teknolojiler topluma tıbbın şefkatli kollarında girdiği için bu tehlike gözden kaçırılmaktadır. Cesur Yeni Dünya'da olduğu gibi.
Geçmiş çağlarda insana faydalı bir ömür sürdüğü hissini veren şey, komşularının ve dostlarının o kişi hakkında beslediği olumlu duygulardı. Modern şehrin koşturmaca ve rekabeti öne alan yapısı, insanların özsaygılarını devşirdikleri kaynakları da değiştirmektedir. İnsanlar, saygı duyulmaktansa, kıskanılmayı arzulamaktadırlar. Geçtiğimiz yıllarda
izleyiciye sunulan bir reklam "Komşuna fark atacaksın" diyordu. Burada şehir hayatının bilinçaltını okumak mümkündür: Komşular, birlikte esenlik içinde yaşamak için değil, yarışmak içindir. Ve onlar geçildiği ölçüde biz başarılıyız demektir.
İnsanın tabiattan kopuşu bu anlamda cennetten 'düşüş'üne benzer bir özellik arz ediyor. Ruh cennetten bir yansıma olan tabiatı arzular; çünkü o evvelemirde cennete aittir, dünyada bulunuşu bir sürgünlük halidir. Sürgün, yurdunu özler.
Modern şehir özü itibarıyla tabiattan kaçışı temsil ediyor. Tabiatın nüfuz etmesine izin verilmeyen steril kavanozlardır modern şehirler. Çünkü tabiat, kutsal olmak bir yana, kirlidir; ve ondan uzak durmak yahut onu kontrol altında tutmak gerekir.
Reklam