Bir yerden sonra hayatın realist kısmı sıkıcı gelse de gerçek olanın derinlerinde bir gerçeküstücülük yatıyordu ya da hayatın kendisini sevmem için benim uydurduğum bir durumdu bu, bilmiyorum.
"Enerjimizin çoğunu kendimizi önemsemeye harcıyoruz. Bundan vazgeçtiğimizde olağanüstü iki şeyi deneyimleyebiliriz. Birincisi enerjimizi özgür bırakarak kendi büyüklüğümüze dair yarattığımız illüzyondan kurtulmak... İkincisi de kendi içimizde yeterli enerjiyi toplayarak evrenin büyüklüğüne tanıklık etme fırsatı yakalamak..."