Unutma ki zikre durduğun zaman kainatın bir parçası olursun sonra bütüne doğru gidersin. Bu bütün olma hali sadece zikirle olur. Çünkü yerde gökte her şey Allah'ı zikreder bir deverandır bu.
Bahar gelince meyve dalları çiçek açar sonra dökülür o çiçekler, çiçeklerin dökülmesi meyve vereceğine delalettir. Çiçek gibi dökülmeden meyve veremezsin, sonbaharda yaprak gibi yere düşersen bahardan nasiplenirsin. Yün paralanmadan nasıl iplik olur, cam karalanmasa nasıl ayna olur, insan imtihan olmadan nasıl kul olur?
Yolun sonu başa dönmekten başka nedir ki? Anda olmazsan ne yolun sonuna vardığını farkedersin ne de yolun başını hatırlarsın. Zaman her şeye yetişir de hiçbir şey zamana yetişemez derler. Yolun sonuna doğru olan yolculukta aldanmak insanın kendi nefsine ettiği en büyük zulüm değil mi?