Bir anda diğer herkes fazlasıyla evli ve mutlu ve insanın kendisini fazlasıyla yalnız ve her sabah kendi kendine tatsız bir kaynamış yumurta yemekten ve dünya ah ne güzel gülümseyecek kırmızı dudaklarını boyamaktan mutsuz.
Ah bir aşk, gittikçe büyüyen bir paylaşım, ne iyi, ne basit gelirdi. Ve hızın, mizacın, psikolojinin en karmaşık olduğu günlerde, birini”tanımak” oldukça imkansız, insanın kendisini” tanıması” nın imkansız olduğu gibi.
Çok açıkça, çok çaresizce sevilmeyi sevebilmeyi istiyordum. Hala çok safım; neyi sevip neyi sevmediğimi az çok biliyorum ama lütfen , bana kim olduğumu sorma” tutkulu bölük pörçük bir kız”belki..