Annelik güdüsü, "Seni, benim sevgimden, mutlu bir yaşam dileğinden yoksun bırakacak hiçbir kötülük, hiçbir günah yoktur", babalık güdüsü ise, "Yanlış yaptın, yanlışının belli sonuçlarından kaçınamazsın ve her şeyden öte, eğer seni sevmemi istiyorsan tutumunu değiştirmelisin'" der.
Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçek sevgisine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz etken (aktif) ilgidir.