İşte anahtar kelime bu; hayatın özü,büyük sırrı; olmazsa olmazı:Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı,yaşam da olmazdı. İnsan,unutmadan hayatını sürdüremez.
Aşk denen şey bazen yürür,bazen uçar;bazen koşar biriyle birlikte;bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar;üçüncüyü buzdan heykele çevirir;dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar;öldürür ötekini. Aynı anda çakıp sönen bir şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek olan kaleyi. Çünkü dayanacak güc yoktur karşısında.
Sahiden her şey saçma mı,hayatın hiçbir anlamı yok mu? Bence öyle! Yok,hiçbir şey yok. İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.