Kendimi gözümde çok fazla büyütmüş ve her şeyi daha da kötüleştirmiştim. Tüm bu sinir bozucu işleri neden üstüme vazife edindiğimi bile bilmiyordum. Tüm sorumluluğu üzerimden atıp kendimi diğerlerinin kararlarına teslim etsem daha güzel olmaz mıydı?
Bu gece sadece yatağıma uzanıp kırılan kalbim için ağlayacaktım. Kendime acıyacak ve en abartılı benzetmelerin içinde yıkanacaktım. Belki de bunu yaparken müzik dinlerdim. Sonuçta böyle bir durum için herkesin kendi müziğini duymaya ihtiyacı vardı.
Asla böyle bir şey yapmayacağım, diye geçirdim içimden. Bana ne denli kötü davranırsa davransın. Herhangi birinin onun canını yakmasına asla izin vermeyecektim.