İrem

İrem
@iremc3
serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı
geldin ve içimin ormanlarına yağdın pencereme vuran yağmurdu sesin ıssızlığıma düşen gölge, unutulmuş söz beni sevgiye kitleyen sensin
Sayfa 16
Reklam
rüzgar okşardı saçlarını kıskanırdım alıp gider diye kokunu kuytumda kalmalıydın hep sensiz ne yapardım?
Sayfa 23
tüten tütünündüm soluğuna karışır uçardım
Sayfa 23
hata yapmayan insan hiçbir şey yapmıyor demektir, çamurlu yolda yürürsen elbette ayağın kirlenecek.
Sayfa 106
Hikmet`in olaylarla ilgili bir özelliği: kendini bir süre için kaptırdığı yaşantıların, hiçbir zaman sonunu getiremiyor. Neden? Üstelik olayların tam bütün düğümleri çözülmek üzereyken, davayı terkediyor: üzerine bir bezginlik çöküyor; sanki bir an daha yaşayamayacakmış o şekilde gibi geliyor ona. Neden? Yarıda bırakıyor her şeyi. Herkes, yarı yolda bıraktığı herkes, o yolda bir yere varıyor. Hikmet, herkes namına, hepsinin yaşantısını öldüresiye sıkıcı buluyor. Onların yaşamadığı sıkıntıyı, sanki onlar adına Hikmet duyuyor. Bu nedenle bitiremiyor belki yaşantılarını; sonuna kadar yaşayamıyor. Belki de de değil. Belki bir yaşantıyı sonuna kadar sürekli izlemenin, bitirmenin, bir çeşit ölmek olduğunu hissediyor. Yarım yaşantılar sürdürerek, bütün ölümlerden kaçıyor.
Sayfa 56
Reklam