İrem Çağlar

İrem Çağlar
@iremcaglar09
"Ne yapmam gerekiyorsa söyle yapayım dede. Dağları delip yol mu açayım? Denizleri mi kurutayım? Gök kubbeyi yerlere mi çalayım? Ne yapayım dede?" "Barış Manço musun lan sen? Sus da dinle beni..."
Sayfa 100 - Küsurat Yayınları·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Duydukların yalan, gördüklerin sahte. Tüm vaatler, verilen sözler mezarlığında birer mezar taşı sadece.
Sayfa 27 - Küsurat Yayınları·Kitabı okudu
"Korkma," dedi, "ondan zarar gelmez. Başıboş bir sokak köpeği alt tarafı. Sahibinin kim olduğu belli olmayan insanlardan kork. Onlar daha tehlikeli," diye de devam etti.
Sayfa 21 - Küsurat Yayınları·Kitabı okudu
Gerçek. Çok gerçek. Fazlasıyla gerçek. Sahte bir gerçeklik algısıyla çevrelenmiş her bir yanımız. Bu kadar gerçeğin karşısında daha fazla güçlü kalamıyordu hayallerimiz. Bu yüzden pek çok kez gömmek zorunda kaldık onları.
Sayfa 13 - Küsurat Yayınları·Kitabı okudu
Bir gönlü perişan meczup vardı... herkes giyimli kuşamlıydı, o çırçıplak! Dedi ki: "Yarabbi, bana sağlam bir cübbe ver... başkaları gibi beni de sevindir!" Hatif seslendi: "İşte bak... sıcacık güneşim buracıkta; geç otur!" Meczup dedi ki: "A Tanrım, bana ne vakte dek azap edeceksin? Senin güneşten daha iyi cübben yok mu?" Hatif, "On gün sabret de istemeden sana bir cübbe vereyim." dedi. Adam on gün güneşin altında yandı... nihayet birisi bir cübbe verdi. Veren adam da pek yoksuldu. Bu yüzden verdiği cübbede yüz binlerce yama vardı. Meczup dedi kii: "Ey sırları bilen Tanrı, bu hırkayı, bana vaat ettiğin günden beri dikmekle mi meşguldün? Hazinendeki yeni elbiseler galiba yandı ki, bunu dikmek icabetti! Nihayet yüz bin yamayı bir araya getirip diktin, bu cübbeyi yaptın... iyi ama bu terziliği kimden öğrendin sen?" Tanrı tapısında iş kolay değildir... yolunda toprak olmak gerek. Nice kişiler bu tapıya geldiler ama, daha uzaktan ateşten, nurdan ya yandılar, ya gerisingeri döndüler! Ömür gelip geçtikten sonra maksuda mı erişilir? Niceler hasret kaldılar, gelip geçtiler de maksatlarına eremediler!
Sayfa 124 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları