İremm
@iremcksnr
“Güneş bu işe izin verdi, pederim olarak.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ne olmuştu da, “Seninle dünyanın her yerine gelirim,” diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı. Nerelere gidiyordu? Gelirken getirdiği bakışlar ne dalgaydı? Hangisi Müzeyyen’di? Ya da Müzeyyen kimdi? İlk tanıdığım kimdi, şimdiki kim?
Spartaküs kaybeder, gün batarken sararır, kuşlar döner, Sadri Alışık denilen hergele, her filminde ağlardı. O ağladıkça ben de ağlardım. Nedenimi bilmez ağlardım. Ağladıkça Sadri’ye kıl kapar gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına, hep gidici kadınları sevişine, bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna, Sadri’nin bu mecburiyetlere, giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp, ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişine...
Sayfa 19
Her konunun kendine göre bir kum saati, vadesi vardı.
Sayfa 12
Puan vermedi·59 syf.·
2019 5. kitabı
Tat alarak okuduğum söylemez. Daha öncesinde filmini izlediğim için sürekli aklım oradaydı, kitapta farklı ilerliyordu bu yüzden olabilir belki. Çok fazla iç konuşması vardı bu biraz sıktı beni. Daha olay yoğunluğu olan bişey beklediğim için biraz hayal kırıklığı yaşadım kitapta. 🤷️
