İremm
@iremcksnr
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki can kesinliğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Sayfa 169
Puan vermedi·184 syf.·
2019 4. kitabı
Son zamanlarda okuduğum kitaplardan sonra etkilendiğim bir kitap oldu gerçekten. Küçücük bir çocuk ama kocaman bir hayal dünyası, kocaman bir bilgi birikimi ve fazlaca zeka. “Zeze” nin ruhuna dokunulduğunda aslolandan nasıl farklı bir çocuğa dönüştüğünü gördük. Şefkatin ve sevginin ne kadar şeyin kapısını açabildiğini gösteriyor aslında kitap bize.
“Sevmek ve şefkat göstermek”
...Öyle değil. Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek. Derken bir gün ölüp gidecek.
Sayfa 146
...Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar.”
Sayfa 120