Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından, çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim.
Şimdiye kadar zannettiğim gibi,kitleden ayrılmanın bir hususiyet , bir fazlalık değil, bir sakatlık demek olduğunu hissediyordum.Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle yaşıyorlar, vazifelerini yapıyorlar,hayata bir şey ilave ediyorlardı.