Hani insan bir başarısızlık sonucunda zihinsel güçlerinin yetersizliğinin ve eksikliğinin farkına vardığında kendi kendime öfkelenir ya, işte ben de öyle öfkeleniyordum kendime.
Bu anıyı hatırlamak için kendimi zorladıkça, anı da o kadar haince uzaklaşıyor, bir denizanası gibi belli belirsiz parlayarak bilincimin derinliklerinne kayıyordu ve ben onu ne tutabiliyor ne yakalayabiliyordum.