“Yakalanınca, kötü olduğunu bildiğimiz halde zevk verdiği için hevesle yaptığımız şeylere sahip çıkmaz, onları birer piç gibi ortada bırakırız. Sızlamaktan bitap düşmüş vicdanlarımızı birer hamal gibi taşıyan bedenimizi, sırf sızımızı, yaramızı, zaaflarımızı, pişmanlıklarımızı, günahlarımızı sezmesinler diye dimdik gezdiririz.”