Bütün insanlar, birbirinden başka birbirinden ayrı, birbirlerine benzemez görünürler fakat hepsi birbirinin aynıdır. Tahsil, terbiye, muhit, onlara renk, çeşni, haydi biraz müsamahakâr olayım, bir parça da tat verir o kadar... Menfaatlerine dokunulunca, bu renkler silinir, çeşni gider ve yavanlaşırlar.
İnsanın, kendisine en yakın olanların içyüzünü, yabancılar daha iyi biliyorlar. Hayat yolculuğunda, babalar, analar, evlatlar, kardeşler, akrabalar, aynı kervanla yürümüyorlar... Yürünen yol, aynı yol... Fakat kervanlar başka...