bu dünyada hiçbir düşmanım yok, çünkü en çetin kavgaları kendi içimde yaşıyorum. kendim varken bana zarar vermesi muhtemel bir başkasına ihtiyacım yok.
varlık gerçekten de bir kağıt parçasına mı bağlıydı? Descartes'ın "Düşünüyorum öyleyse varım," sözü, bu bürotik cehennemde, "Kağıdım var, öyleyse varım"a mı dönüşmüştü? Kayıtlı değilsen yoktun.
demek ki kurumlar, üniformalar, talimatlar, ilişkiler, onların da kendilerini seçmelerini engelliyordu. insan doğası gereği çıplak doğup çığlak ölüyordu ama üzerine giydiği giysiler, ruhunu ve kişiliğini, önceden belirlenmiş bu şekillere kurban ediyordu