Hani ya bir kemanım telinde yakalanamaz, anlaşılamaz, bir kurala bağlanamaz nağmeler olur ki ruhu titretir… Hani ya, tan yeri ağarmadan ufuklara hafif bir renk uyuşmasıyla dağılmış sisler olur ki üzerlerinde resmi yapılamaz, belirlenemez yansımalar uçar, bakışlara buseler serper… Hani ya, bazı gözler olur ki sonsuz karanlıklarla dolu bir ufka açılmış kadar ölçülemez, nerede biteceğini anlamak mümkün olamaz derinlikleri vardır, duyguları yutar…
En kötüsünü bilmek, hiçbir şey bilmemekten daha iyidir.
O zaman kaderimin bana layık gördüğünü giyinir,
Bahtımın sadakalarıyla geçinirim hayatın yan sokaklarının birinde.