"...Ah! Her şeyin nedeni hiç kimse tarafından yeterince değerli bulunmamam! Davranışlarım incelikten yoksun kalacak, konuşma biçimim ağır ve tekdüze olacak. Ey ulu tanrım! Neden kendim gibiyim?"
"Tamam. Bir günlük mutluluğa kavuşacağım, sonra ne yazık ki onu yeterince cezbedemememden kaynaklanan haklı öfkeleri yeniden başlayacak, hiç çarem kalmayacak, sonsuza dek yıkılmış, işi bitmiş olacağım..."
"Şu vazo, bir zamanlar yüreğime hâkim olan bir duygu gibi tamir edilemez bir şekilde parçalandı; o duygunun bana yaptırdığı bütün çılgınlıkları bağışlamanızı rica ederim."