irem
@irm_
ig | @irembabe
{ KTÜ | civil engineering }
Cenaze Servisi Müdürü: ... Ben cenaze servisi müdürüyüm.
Allah: Yani ölüm? Eh, işlerin tıkırında. Sen yeni Allah'sın. Onlar sana inanıyorlar. Seni seviyorlar. Senden korkuyorlar. Onlar seni asla yıkamazlar. Seni hiçbiri inkâr edemez. Sana hiçbiri küfredemez. Evet, işlerin yolunda. Sen yeni Allah'sın. Senden kimse kurtulamaz. Sen yeni Allah'sın, ölüm, ama yağlanmışsın sen. Ben senin eski halini hatırlarım, ne kadar değişmişsin. Eskiden kara kuru, ince, siska, iskelet gibi bir şeydin; şimdiyse fıçı gibi olmuş, yağ bağlamışsın; keyfin neşen yerinde. Eski ölüm, açlıktan iğne ipliğe dönmüştü.
....
Ölüm: ... Bu gece bu suyun başında duranlar sevdalı çiftler, şairler değil artık. Artık istemeyen ya da bezmişlerden yalnız bir tanesiydi o. Artık aciz kalanlar, gece vakti bir yerden kendilerini sessizce suya bırakıverirler. Cump! Ta- mam! Bırak onu, höykürme, babalık! Feryatlarınla yeme kendini. Artık aciz kalmışlardan yalnız bir tanesiydi o; ümitsizlerin büyük yığınından sadece biri... bir tanesi...
Reklam
ALLAH:
Değiştiremiyorum da ondan. Kendilerini vuruyorlar, asıyorlar, boğuyorlar. Kendilerini öldürüyorlar, bugün yüzlerce, yarın yüz binlerce. Ben, bense değiştiremiyorum.
Birisi ölüyor. Sonra? Sonrası hiç. Rüzgâr yine eser. Elbe yine durmadan bir şeyler geveler. Tramvay yine çanlarını çalar. Orospular beyaz ve yumuşak, yine pencerelere abanırlar. Bay Kramer öte yana dönüp yine horuldar. Hiçbiri, saatlerin hiçbiri duracak değil ya. Hıkk! Birisi öldü. Sonra? Sonrası hiç! Yalnız halka halka birkaç dalga, onun az önce orada olduğunu ispat eder. Ama bu dalgalar da silinip gitmiştir çarçabuk. Dalgalar geçip gittikten sonra o adam da unutulur, sanki hiç yaşamamış gibi, iz bırakmadan geçer gider.
Akşam akşam karanlıkta su başında dikilenler ya sevdalı çiftlerdir ya da şair. Yoksa canından bezmiş sürü sürü in- sanlardan biri mi?