"Lütfen pişman olmayın ,lütfen kendinize kahretmeyin;çünkü yeryüzünde insanı,aşktan daha iyi eğiten bir öğretmen yoktur.Yolu aşktan geçmeyen insanlar asla olgunlaşamazlar."
Yıllar boyu anılardaki hüznün mutluluk anılarımızdan daha yoğun ve daha dayanıklı olduğuna inandım.Böylece,acımasız bir duygusal hesapçılıkla,bir sevgili ya da yoldaş hatta arkadaş aramamanın daha iyi olduğuna karar verdim.Ama son zamanlarda,şimdi duygularda hesapçılık yapılamayacağını hissetmeye başladım.Kendimizi acıdan korurken yepyeni, daha sinsi bir acı yaratabileceğimizi.