Halledemiyorum hiçbir şeyi.
Sığamıyorum hiçbir yere, hiçbir yüreğe, hiçbir omuza.
Kendimle de aram iyi değil.
Anlaşamıyoruz bu ara.
Çok sık tartışıyoruz.
Ne istediğini bilmiyor kendisi.
Yorgunum, sabrım yok, öfkeliyim, çaresizim, kendime yetemiyorum ve oldukça mutsuzum.
Böyle zamanlarda daima cebimde umudum ve inancım olurdu benim.
Dara düşünce elimi cebime atardım.
Şimdi...
Şimdiyse bulamıyorum aradığımı.
Galiba cebim yırtılmış.
🖤