İrem
@irozof
Tıp
13 Mart 2003
198 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
NEFES ALIP VERİYORSUN, AMA YAŞIYOR MUSUN?
OKUMADIYSANIZ YA DA LİSTENİZDE YOKSA ELİNİZİ ÇABUK TUTUN...
Evet, bu kitabı henüz okumadıysanız veya listenizde yoksa belki de gerçek manasıyla yaşamanın ne olduğunu bilmeden devam edeceksiniz kalan günlerinize.
Gerek başlığı gerek kapağı ile "depresif bir kitap okuyacağım galiba" duygusunu daha kapağı açmadan düşündürten bir kitap "Veronika Ölmek İstiyor". Gelin görün ki bu kadar çok intihar, ölüm, akıl hastanesi temasını barındırmasına rağmen tam tersi bir etki ile bir yaşama tutunma öyküsü.
Gerçekten yaşıyor muyuz? Nefes alıp veriyoruz evet ama farkındalıkla yaşamak, ya da gerçekten yaşadığını hissetmek başka bir şey. Kitap totalinde bize bunu anlatmak istiyor aslında. Bir nevi diyor ki çok yakın bir tarihte öleceğini bilsen şu an ne yapıyor olurdun? Bu duygunun tam manasıyla bilincine vararak yaşadığın an, işte o an, sen gerçekten yaşıyorsun.
Belki de bir kitabı yazarken yazarı en çok zorlayan şeylerden biri de güzel bir final yazmak. Lakin bu kitap için söylemem gerekirse hem beklemediğim hem de hayata dair şahane bir bitirişti. Üstelik bu son, kitabın yer yer direkt göze sokarak değil ama kıssadan hisse tarzında verdiği hikayelerin üstüne bir de nabzı düşürmeden onları taçlandıracak bir mesaj niteliğindeydi.
Tekrar tekrar okumak isteyeceğim kitaplar listesinde sen de yerini aldın "Veronika Ölmek İstiyor"...
Beğendiğim, hem de çok beğendiğim bir kitap!
Çok akıcı bir kitap ve o kadar hayattan ki... Her çağda ve dönemde hissettiğimiz üst ve alt sınıf farkını tam manasıyla gözler önüne seriyor. Bu bakımdan zamansız bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Çok kitap okudum. Beğendiğim kitap da çok oldu. Ama bu kitabı okumasaydım gerçekten hayatımda hâlâ bazı yanlış giden durumlarla ilgili farkındalık sahibi olmayacaktım ve/veya bu durumları değiştirmeden, değiştirmeye çabalamadan aynı döngüler içinde yaşamımı sürdürmeye devam edecektim. Yani büyük bir eksikle devam edecektim kalan yaşamımıma. Hatta bizzat "yaşamın" kendisi eksik olarak belki...
Nasıl yetiştirilmiş olursa olsun hiç kimse %100 sağlıklı aile ilişkileri ile yetişemiyor. Bu demek değil ki aileler bizi isteyerek kurban üçgenlerine sürüklüyor. Onlar da doğru olduğuna inandığı ve kendi ailesinden gördüğü döngüyü devam ettiriyor. Ama bu döngüyü kırmak bizim elimizde. Hem kendimiz hem de gelecek neslimiz için. Bu yüzden terapi hepimizin hayatına uğraması gereken "en öncelikli" tedavi şekli. Çünkü kendi yaşamımızın dizginlerini elimize almadığımız sürece eninde sonunda hayatımızın bir yerlerinde sebebini anlamadığımız şekilde işler ters gitmeye devam ediyor. Neden böyle olduğunu anlayamadığımız bu durumu düzeltmek de terapi ile mümkün.
Herkesin okuması gerektiğine inandığım bir kitap. Sağlıklı bir ruh ve sağlıklı ilişkiler kurmak istiyorsanız ve şu an hâlâ bu kitabı okumadıysanız ne duruyorsunuz :)
