İrem
@irozof
Şu anda okuduğu kitap
Artık Emine bir daha ölemezdi, hatta hastalanamazdı da. Orada zihnimin bir köşesinde olduğu gibi kalacaktı. Hayatımda birçok şeyler daha beni korkutabilir, başıma türlü felâketler gelebilirdi. Fakat en müthişi, onu kaybetmek ihtimali ve bunun korkusu artık yoktu. Her an onun hastalığının arasından etrafa bakmayacak, o azapla yaşamayacaktım. Korku içimden doğru kabarıp büyümeyecek, dört yanımı kaplamayacaktı.
Vâkıa evim yıkılmıştı, iki çocukla baş başa kalmıştım, çalışmanın lezzetini kaybetmiştim, hepsinden fenası, artık hiçbir şeye inanmıyordum. Fakat korkmuyordum da. Olabilecek şeylerin en kötüsü olmuştu. Artık hürdüm.
İrem
Bir keresinde bir arkadaşımla muhabbet ederken, "Ani olan ölümler ne kadar kötü" demiştim. O da bana, "Tam tersi, beklenen ölüm daha kötü, sürekli o kişiyi kaybedeceğini bilerek, sürekli bir acıyı bekleyerek yaşamak daha zor" demişti. Bu dizeler bana bu sohbetimizi hatırlattı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Birine altı çizili kitaplarınızı vermek, yaralarınızı emanet etmektir bir bakıma.”
-Nazan Bekiroğlu
İrem
Bağa mı diyon nflcnclxmxöxm
