Özgürdüm, esir düştüm!
Esir düştüm, özgürlüğü unuttum!
Özgürken, özgürlüğüm yoktu aslında!
Esir düşürenim zaten özgürlüğüm!
Özgürlüğüm ise benden kaçıyor!
Özgrülüğüm sensin, esir alanımda!
Velhasili kelam, esir almanı bile sevdim.
#KOÇ#
Artık bir meleğin kollarında olduğuna göre, bilincinin yerinde olması gerekmiyordu.
Sayfa 228
Dil üzmezim, tek hece var ismimde, barınağım gönül denen yer benim, benim adım! benim adım aşk.
-Suçun neydi?
+Bilmiyorum
-Nasıl bilmezsin
+Anlamsız her şey bana. Nasıl isterseniz öyle düşünün. Yargılayın, asın, kesin ama bana birşey sormayın. Nasılsa bana inanmıyorsunuz, o halde soru niye?
Sayfa 179
