Enkazın altında kalan ne varsa önce adını söyle; ağla, isyan et — hepsi gerçektir.
Zaman onarır demek kolay; ama her gün küçük bir el uzatmandır: kendine gösterdiğin şefkat.
Yüreğini sarmalayacak olanın başkası değil, senin attığın nazik adımlar olduğunu unutma.
Acınla yaşamayı öğrenirken, umut da yavaşça yerini bulacaktır.