Yemin ederim ki, yüzünü gorduğumden beri tum dünya bir hayal , tüm dünya bir hileli .
Bahçe şaşırmıs , hangisi yaprak çiçek hangisi.
Kuşlar kendinden geçmis ;bilmemis hangisi tuzak hangisi kuş yemi.
Cengiz AYTMATOVUN bir cok kitabinda oldugu mukemellik ozelligi bu kitapdada gecerliydi, ama basini kendimi veremeden okudugum icin pek bir sey anlamadim 50. sayfalara gelince kitap benim icin anlam kazanmaya basladi. Ama sevmedigim bir taraf oldu ki kitapda ki Yedikey karakteri evli ve 2 cocuk sahibi olmasina ragmen , meslektas arkadasi olan Abutalip haksiz bir suclamada bulundugu icin tutuklanip , evlat hasretiyle yanip tutustugu icin hayatini kaybeder ve karisi dul 2 erkek cocugu ise yetim kalir . En kotu tarafi ; Yedikey vefat eden arkadasi, karisi olan zarifeye farkli duygular beslemesi , ve kendi kendine yaptigi bir konusmada hem karsini , hemde zarifeyi sevdigini soyleyip ikisinide arzuladiğini dusunmesi bana cok itici geldi. Onun disinda her sey guzeldi