Işıl Burçak Yılmaz
@isildakk
“Zamanı unutmak, hayatı affetmek, barışta olmak…”
Şu anda okuduğu kitap
Debora sık sık geriye dönüp, büyükbabasının bildik sesiyle; “sınıf ikincisi olmak yetmez birinci olmalısın, birisi seni kırdığı zaman hiç ağlama gül. Seni üzdüklerini bilmelerine asla izin vermemelisin” dediğini duyar gibi oluyordu.
-biliyor musun… Akıl hastası olmanın en kötü yanı hayatta kalabilmek için ağır bir bedel ödenmesi…
-Üstelik benim düşmanım ne nefret edebileceğim ne de bağışlabileceğim bir insan…
-O tümörü hiçbir zaman içimden çıkaramadım ben, hala yerinde, hala içimi kemiriyor. Gözle görülmüyor, o kadar.
Bir keresinde kendine korkunç işkenceler yapan bir hastam olmuştu, ona neden böyle şeyler yaptığını sorduğum zaman “bunları bana dünya yapmasın diye” karşılığını vermişti.
Sonra “dünyanın neler yapacağını görmek için biraz beklesenize” demiştim o da “anlamıyor musunuz? Eninde sonunda oluyor bunlar… bu şekilde hiç olmazsa kendi yıkımımı kendim yönetiyorum.” diye yanıt vermişti.